-29-    DELİKANLI GENÇLERLE SÖYLEŞİ -2-    Arkadaş içinde zorbalık taslayanda Mutlak vardır sorunu iç dünyasıyla O yüzden hareketleri olur kaba İster ki ram olsun herkes karşısında   Kaba güçle üstünlük isteyende Vardır bozukluk ruh aleminde Zayıfı gördü mü biner tepesine Eyer boynunu güçlünün önünde   Bu tip kişilerini içinde yaşadım Asla delikanlılıktan şaşmadım O tiplerle hep savaştım Yılmadım,kimliğimi kanıtladım   Delikanlı ayrılır kabadayıdan Hata yapmaz delikanlı insan İnsanı sever ayırım yapmadan Gerçek bu,delikanlıya yakışan   Mertlik yürekte yaşayan bir öğedir Sermayesi efendilik ve terbiyedir İnsan sevgisi her şeyin üstündedir Böylesi kişilere halk değer verir   Başın dik,yürekte mertlik varsa Saygı duyarsın çevrendeki insana O insanlar ki seni basar bağrına Budur delikanlının kuralı aslında   İnsan sevgisi üstünde sevgi arama İnsanları seversen uğranmaz kayba Aksine kazanılır,anlarsın sonra Seni de doğuran insan,sakın unutma   Kırma insan kalbini,ustası yok Kırılan kalbin tamiri çok zor Kırmadan önce kafana sor Aynı durum sana olsa ne olur                  16-12-1994       Nurettin ESER

-31-    DELİKANLI GENÇLERLE SÖYLEŞİ-4-   Dürüstlerin elele vermesi gerekiyor Ruhu kötüler bu yolu iyi beceriyor Devlet memuruna çok iş düşüyor Yaşadığımız vatan hepimizin oluyor   Ülkesine sahip çıkmayan insan mıdır Milletini sevmeyen yaramaz adamdır En önemlisi halkla kaynaşmaktır Ancak o zaman aranan hedefe varılır   Bu uğurda asırlardır savaş verildi İyiler ile kötülerin mücadelesiydi Bir çok yiğit insan hiç edildi Maalesef sonuçta kötüler üstün geldi   Bazı adamlar kötülere başlık etti Benim memurum işini iyi bilir dedi Torpille rüşvet öne geçti Böylece dürüstlüğün ipini çektirdi                                                                             Ruhu pisler polisin aklını çeldi Gerçek delikanlıları polise yerdi İşi bilmeyen onları adam bildi Pezevenk ruhluların oyununa geldi   Mert insanları hep böyle harcadılar Emir yukarıdan geldi deyip aldattılar Pezevenk dünyasına köşe kaptırdılar Emniyet içi rüşveti yasallaştırdılar          16-12-1994         Nurettin ESER

-33-   DELİKANLI GENÇLERLE SÖYLEŞİ-6-   Doyulur mu,doyulur mu mertliğin hazzına Bi rde başın dik,yüreğin temiz olursa Koşarsın darda olanın imdadına Delikanlı görevidir mecbursun yapmaya   İnsanlığın kuralları bunu emretmez mi Gerçek delikanlılık insanlık değil mi Niye yok etmek istendi seneler senesi Bizler insanız,bitiremezler neslimizi   Dürüstlüğü,mertliği ecdattan almışız Pek çok kere uğraşılmış,yok olmamışız Her seferinde ayakta kalmışız Onu da Kurtuluş Savaşıyla kanıtlamışız   Atatürk ile yeniden hayat bulmuşuz Osmanlı uyuşukluğundan kurtulmuşuz Türk’ün milliyetçiliğine kavuşmuşuz Laik Türkiye Cumhuriyetini kurmuşuz   Ama şu geçen kırk yılın içinde Dürüstlük alemine vuruldu darbe Tabi ki yaşayan bilir herhalde Maalesef yaşayanın biriyim bende   Tadarak yaşadım,katliamları gördüm Ölüp ölüp dirildim,çok acılar çektim O acıları çeken sade ben değilim Benim gibi binlerce delikanlı bilirim    Bir tek suçumuz delikanlı olmaktı Çevredeki kötülere karşı koymaktı Bu yüzden her biri unufak yapıldı Mücadele ortamına derman kalmadı   İnanıyorum Delikanlılık geri fışkıracak Yeni neslin delikanlısı bilinçli olacak İnsanlık uğruna mücadele yapacak Bize kurulan kapana onlar kapılmayacak   Ruhu kararmışlar korkar delikanlıdan Delikanlıdır pis işlerine taş koyan O yüzden yiğide olurlar düşman Onların belalısıdır delikanlı insan   Kırk yıldan beri bozulan dengeler Delikanlılığı yeraltına indirdiler Bunuda başaran,karanlık güçler. Bu güçlere yol veren,bazı polisler          20-12-1994 Nurettin ESER

-35-    GENÇLERE KABADAYILIĞIN TARİFİ-2   Kurnaz olur kabadayılık taslayan Onları adam sanır yanında duran Onun emri sanki hüda-i haktan Çok geçmez bakar hapishane damından   Tetikçide mutlaka vardır aptallık Abi dediğine inanır,yapar saflık Yaşamında huzur bulamaz artık Olduğu dünyada göremez aydınlık   Sen sen ol öylelerine olma maşa Kullanılan kişiden olur mu paşa Sen seni kullan vurma başı taşa Kurnaza aldanma,aklınla binyaşa   Menfaatperestte bulunmaz fazilet Acıma duygusu olmaz,milli felaket Hayat kadının da bulunur meziyet Kadını satanda oluşmaz haysiyet   Bu tipleri yaşamda gördüm tanıdım İstedim ki siz gençlere de tanıtayım İnanın en ufak yoktur hilafım Yıllar yılı o tip adamlarla yaşadım   Her hareketleri haksızlıkla doludur Zaten haksızlığı örtmeye kaba olur Onlar için dostluğun önemi yoktur Kabadayının dalkavuğu,yağcısı çoktur   Tek düşünceleri ünleriyle para Geri tarafı onlar için palavra Sermayesiyse vurma,kırma İnsanlık pek uğramaz yanlarına   Aile kavramına pek önem vermezler Yeter ki şöhretine leke sürmesinler Gerisi önemsiz diye düşünürler Böyledir kabadayı aleminde secereler   Kabadayı paraya ve karıya tapar Menfaati gördü mü kırk takla atar Birde rastlarsa aynalı manitalar En yakın arkadaşını hemen satar   Toplumda hep vardır böyleleri Eğitmek çok zordur o tipleri Ancak sopadan anlar dilleri Öyleleriyle dolu cezaevleri    20-12-1994          Nurettin ESER

CEZA EVİ ANILARI ÜZERİNE-2-    Bize çok mu gördün mutlu olmamızı Öldürmesen olmaz mıydı o arkadaşı Yatmakla biter mi cinayet cezası Öldürmek kastiyle vurmadım Yılmazı   Ben nasıl yatarım onca seneleri Zaten çocukluğum buralarda geçti Yeni de evlendim ne yaparım şimdi Sana sığınıyoruz Tanrım,koru bizi   Hani bekarken yatıp çıkıyordum Sandım ki artık çilemi doldurdum Buna sebep bir de yuva kurdum Şimdiyse elin kızını da kavurdum   Allah’ım sen büyüksün ver sabrını Karım bir de hamile,şişiyor karnı Biz ne yapacağız böyle Ulu Tanrı Öldürmesen olmaz mıydı Kürt Yılmaz’ı   Her şeyin senden olduğunu öğrettiler Hayır da şer de hep Allah’tan dediler Bu yüzden yuva kurmamı istediler Beni,sana güvenerek razı ettiler   Şimdiyse şu başıma geleni Haliyle görüyorsun değil mi Gönder bize sabır meleğini Mahcup etme,bizi ve kendini   Sen ki Ulu Tanrımızsın bizim Vardır seninde bir bildiğin Sebepsiz yere bela vermezsin Yılmaz'da hak etmişti bilirsin   Arkadaşlar barıştırmak istedi Yılmaz ise hiç kimseyi dinlemedi Çünkü beni gözüne kestirmişti Öleceğini hiç aklına getirmedi   Hep güvendi arkasına,oymağına Kardeşleri var,akrabası çokça Ben dişe göreyim,tek başına Senin varlığını getirmedi aklına   Allah’ım ile böyle konuşarak Yatıyorum içim kan ağlayarak Dıştan gülerim,çevreme bakarak Demesinler çiçi dayanamıyor bak

CEZA EVİ ANILARI ÜZERİNE-4-                                    Gerçekten yiğit çıktı karım Sana şükürler olsun Tanrım Ya özü bozuk olsaydı hanım Ben buralarda nasıl yaşardım   Bir yavrusunu bastı bağrına Dayanıyor annemin kahrına Annemse benzer gardiyana Huysuzluğu cehaletten hatıra   Karımı anama emanet ettim Ederken de bir şeyler dedim Belli ki tesir etmiş sözlerim O sözleri aşağıya dizeledim   Hayatım karardı,bir anlık hırsa Birde genç arkadaş gitti mezara Tıkadı kulağını aracılara Karımın emaneti senindir ana   Sakın olmayasın eşime kaynana O da senin kızın,ayırım yapma Bak birde torun var yanında Kötü davranırsan affetmem ana   Seni tanırım,benzersin gardiyana Yalnız düşkünsün,arına namusuna Karımın niyeti kalmak yuvada Bekleyecek beni,misafir et ana   Böylece emanetimi bıraktım anama Bir dükkan parası verdim babama Dedim kendini orayla oyala Bütün mesuliyet senin omzunda   Kendimi verdim hapishane hayatına Saygı görürüm arkadaşlar arasında Yaparım görevlerimi delikanlıca Ezdirmem mahkumu hiçbir gardiyana   Dışarıda kalabalık arkadaşlarım var Ziyarete gelirler akşamlara kadar Emrin var mı diye sorarlar Bunları görür zalimci gardiyanlar